Fihimafih

Yılmaz Gümüş abimden gelen o güzel mesajı sizlerle paylaşmak istiyorum. Kaldirimlar, o yolun cile ortagidir. En terk edilmis aninda yanindaki tek dost. Soguk yüzü, arkani dönüp baktiginda en zor günde paylasilan son dilim ekmek gibi sicaktir. Bu siir, o yolu yürüyenin izzetli garipligini anlatir. Izzeti, davasinin kutsiyetinden, garipligi ise o anlasilmaz deliliginden ve yalnizligindandir. Ne mutlu o yolun yolcusuna. Kaldirimlar senin de yoldasin olsun… Dinledikce/okudukca adimlarim hiz, ruhum haz aliyor. Gurebadan sayilabilmek ümidiyle… Read the rest of this entry →

Bugün ülkemiz üniversitelerindeki öğrencilerin ilgi alanlarını sıralayan bir anket yapılsa, benim tahminim ‘eğlence’ ilk sırada, ‘bilgi’ de son sırada çıkar.Kültürün buradaki yeri ise sondan bir önceki sıralama olabilir. Read the rest of this entry →

Bir yaz günü…  Sofra kurulmuş, yemek yenilecek… Her şey hazır… Merhum Üstad Necip Fazıl Kısakürek, masanın üzerindeki içi su dolu “viski şişesi”ni görünce sorar: Read the rest of this entry →

“Şiir, bir söz hazinesidir. Bu hazine, sürekli kilitli olmasa da en azından kapalı olmalıdır.” Sultanların Şiirleri zirveye çıktığını gözlemek zor olmasa gerek. Değil mi ki, ancak hazine değeri taşıyan söz damla damla birikir ve şiir kervanında sakilerin elinde an be an damıtılan ab-ı hayat olur. Sakilerin kırbasında biriken bu ab-ı hayat mısraların görevi “tebliğ ve telkin değil, tebliğ ve telkin edilmesi gerekenlerin bekçiliğini yapmaktır. Çalışmalarını taktirle takip ettiğimiz değerli hocamız Prof. Dr. İskender Pala Dortmund`da UNIDAY programında Avrupa`nın çeşitli ülkelerinden gelen 3000´nin üzerindeki Üniversiteli öğrencilerine, günümüzde malesef unutulan bu ab-ı hayat suyundan sunmaya çalıştı. Mutlaka izleyin Read the rest of this entry →

Babil’de Ölüm İstanbul’da Aşk adlı romanıyla, ‘divan edebiyatını sevdiren adam’ sıfatının yanında romancı kimliğiyle de tanışma imkanı bulduğumuz İskender Pala bu kez Katre-i Matem adlı romanıyla okuruna ulaşıyor. Read the rest of this entry →

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!…

Read the rest of this entry →

Read the rest of this entry →

Ahmet dayımın çıkarmış olduğu aylik kültür dergisi “Anka” da okduğum bir cümle çok hoşuma gitti ve sizlerle paylaşmak istedim. Osmanlıyı her araştırmamızda büyüklüğünü bir kez daha görmekteyiz ve içimizden ‘Geri Gel Ey Osmanlı’ diyoruz. Eski Istanbul`un hamam kitabelerinde, temizliğin ehemmiyetini vurgulamak için şunlar yazılıymış: ” Tiynetin na pak ise hayr umma sen germubeden. Önce tathır-i kalp eyle, sonra tathır-i beden. Aman Allah ne güzel sözmüş dedim. Zira su anlama geliyor:“Eğer senin karekterin bozuksa hamamdan bir fayda göremezsin. Önce içini temizle sonra dışını…” Allah (C.C.) hepimizi, önce içini temizleyenlerden eylesin. Zira içi temiz olan bir insanın nuru şüphesiz dışada yansır.

Kimilerince padişahlar cahil ve halkı sömüren yöneticiler olarak tasvir edildi kimilerine göre de “Fatih, Yavuz ve Kanuni” dışındaki sultanların hiçbir şeyden anlamadığı ima edildi. Zaman zaman gündeme gelen Vahdettin “hain miydi, değil miydi” tartışmaları da işin cabası. Read the rest of this entry →